De ondergrondse stad van Edinburgh: wat ligt er echt onder de grond

Vanwege de vorm van de grond, en daarna vanwege twee bouwprojecten.

De Old Town loopt over een heuvelrug die aan beide kanten steil afloopt. Alles wat er in de zeventiende en achttiende eeuw werd gebouwd, moest rekening houden met die helling, en de manier waarop dat gebeurde was hoogte: huizenblokken die vier verdiepingen telden aan de High Street en tien of meer aan de vallei eronder. Een kamer die aan de ene kant een begane grond was, lag aan de andere kant vijf verdiepingen hoog.

Dat is de achtergrond. Wat de twee ondergrondse locaties daadwerkelijk creëerde, was bouwactiviteit. In 1753 werd de Royal Exchange gebouwd aan de noordkant van de High Street, en in plaats van de daar staande closes te slopen, haalden de bouwers de toppen van de huizenblokken en gebruikten de lagere verdiepingen als fundament. Een straat bleef bestaan onder een vloer. Dat is Mary King’s Close.

In 1788 werd de South Bridge over de Cowgate-vallei voltooid, en de ruimtes binnen de negentien bogen werden dichtgemaakt en verhuurd als commerciële panden. Dat zijn de vaults.

Geen van beide was ooit bedoeld als ondergronds. De ene was een straat die werd overbouwd; de andere was de binnenkant van een brug die in gebouwen verdween. Het verschil tussen die twee toevalligheden is het verschil tussen de twee rondleidingen.